Indexeren met je managementvennootschap: mag dat zomaar?
Al een paar jaar aan ‘t werken voor dezelfde klant, maar nog nooit je prijzen verhoogd? Het overkomt de beste. Tot je plots begint te rekenen en beseft dat je stroom, je software én zelfs je boekhouder de afgelopen jaren wél duurder zijn geworden. Bon, tijd om te indexeren zeker? 😅
Hold your horses, want voor je zomaar een mailtje stuurt met als onderwerp ‘prijsstijging’, check je best eerst even of je ‘t wel volgens de regels doet. Anders mag je gewoon terug naar start (oftewel bye-bye indexering). En da’s zonde van die goeie samenwerking én je centen, toch?
No worries, ‘t is minder ingewikkeld dan het klinkt. We doken nog eens in de wetgeving en vertellen je hoe je ‘t meteen goed aanpakt. Kwestie dat je nooit denkt ‘lap, nu hang ik voor altijd vast aan mijn tarief’.
“Deze blog is gebaseerd op de cijfers en wetgeving van 04/09/2026. Bij wijzigingen zorgen we voor een nieuwe, geüpdatete blog.”
TL;DR
✔ Heb je een langdurige samenwerking met een contract? Dan ligt je prijs vast.
✔ Wil je toch je prijs aanpassen? Zorg dan voor een prijsherzieningsclausule.
✔ Bij een eenzijdige clausule pas jij zelf je prijs aan, maar enkel met een geldige reden.
✔ Bij automatische indexering gebeurt dat vanzelf, volgens een afgesproken formule.
✔ Indexeren aan de gezondheids- of consumptieprijsindex mag niet in B2B-contracten.
Mag je zomaar je prijzen aanpassen?
Het korte antwoord: nee. In België geldt de simpele regel: een contract is een contract. Spreek je dus met je klant een prijs af, dan hang je er voor de rest van je samenwerking aan vast. Voilà, einde blog. Of toch niet? 🤔
Voor je op ‘t kruisje klikt, ‘t is gelukkig niet zo kort door de bocht. Logisch ook, want waar die regel voor eenmalige opdrachten logisch klinkt, is dat voor langlopende samenwerkingen toch nét iets ambetanter. Daarom riepen ze in de Wetstraat een clausule in het leven die je aan je contract kan toevoegen, waardoor je later toch nog jouw tarief mag verhogen. Oef! 😮💨
Dat betekent trouwens niet dat het anders nooit mag. Als je goed overeenkomt met je opdrachtgever en die zo’n prijsverhoging gewoon prima vindt, dan denken wij vooral: good for you! Alleen moet ‘t dan wel op papier staan om discussies te vermijden. Tja, je weet maar nooit dat de liefde op een dag toch bekoelt.
Het prijsherzieningsbeding: zo mag je wél indexeren
Er bestaan twee manieren om toch aan je prijs te sleutelen, zonder dat je voor elke aanpassing een volledig nieuw contract of addendum moet opmaken. Al een chance, want tien jaar dezelfde prijs vragen terwijl de wereld alleen maar duurder wordt, da’s een gemiste kans. Oftewel: een hele hoop goeie koffietjes bij je favoriete barista. ☕
Hoe je dat doet? Met een prijsherzieningsbeding, ook wel prijsherzieningsclausule genoemd. Dat kan op twee manieren: eenzijdig (jij bepaalt wanneer de prijs stijgt) of volgens een automatische formule die je vooraf hebt vastgelegd.
Zelf je prijs aanpassen: eenzijdige clausule
Of zoals het woord al zegt: jij krijgt als dienstverlener zélf het recht om je prijs aan te passen als je vindt dat dat nodig is. Klinkt goed? Dat is het ook. Al mag dat niet zomaar te pas en te onpas gebeuren. Je tarief verhogen gewoon omdat jij een schonere auto gezien hebt, is bijvoorbeeld géén goeie reden. Zorg er dus altijd voor dat je ‘t goed kan onderbouwen.
Geldige redenen zijn:
✅ stijgende kosten van je licenties, software of AI-tools
✅ duurdere onderaannemers of freelancers die je inschakelt
✅ wetswijzigingen die je kosten omhoog trekken
✅ hogere lonen van je personeel
Oh en, als je dan toch je contract aan het opmaken of aanpassen bent: voeg er meteen ook een opzegrecht voor je klant aan toe. Dat geeft hen het recht om de samenwerking kosteloos op te zeggen als ze niet akkoord zijn met de nieuwe prijs.
Niet verplicht en het redt je beding niet als je geen geldige reden hebt. Maar mocht er ooit discussie zijn, dan kan jij wél aantonen dat je klant niet in een oneerlijke positie zat (oftewel, ‘t was geen mes op de keel-situatie).
Automatisch indexeren: vooraf vastgelegd
Liever niet telkens opnieuw je klant informeren wanneer je prijzen gestegen zijn? Enter de automatische prijsherzieningsclausule. Indexeren gebeurt dan gewoon automatisch op vaste tijdstippen, zonder dat je zelf nog iets moet doen.
Handig voor je klant én voor jou. Ah ja, je klant komt niet langer voor verrassingen te staan en jij spaart administratie en discussies uit. Nice!
Hoeveel je precies mag indexeren? Da’s vastgelegd in een vooraf afgesproken formule. Maar let op, want die mag je niet zomaar vrij kiezen.
Mag je indexeren aan de gezondheidsindex?
Jammer, maar helaas. De bekendste indexen (zoals de gezondheidsindex of de consumptieprijsindex) zijn meteen al verboden terrein. Dat staat trouwens letterlijk zo in de wet. Prijzen van diensten en producten mag je dus niet koppelen aan deze indexen.
Doe je dat wel, dan is je beding meteen onwettig en hoeft je klant zelfs niet eens in discussie te gaan. Dat doet de rechter wel. En geloof ons, da’s er eentje die je niet gaat winnen.
Jep, er zijn uitzonderingen, maar die gelden meestal niet voor B2B-dienstverleners. De oplossing? Indexeren op basis van je eigen kosten. Als je de regels volgt tenminste.
Zo bouw je een geldige indexeringsclausule
Wil je automatisch indexeren? Dan heeft je clausule een formule nodig waarmee je vooraf aangeeft hoe dat eruitziet. Die formule is opgebouwd uit je eigen kostenparameters: denk aan loonkosten, softwarelicenties of je energiefactuur.
Klinkt simpel, maar er zijn wel drie duidelijke regels:
1️⃣ Minstens 20% van je prijs blijft vast. Je mag dus hoogstens 80% van je prijs laten meebewegen met je kostenparameters, nooit de volledige prijs.
2️⃣ Je parameters moeten kloppen met de realiteit. Kies je loonkosten als parameter, dan moet het percentage ook effectief overeenkomen met het aandeel loonkosten in je totale prijs. Je mag er dus niet zomaar een hoog cijfer op plakken omdat dat je goed uitkomt.
3️⃣ Het moet in twee richtingen werken. Dalen je kosten, dan geldt dezelfde formule en moet je ook in dat geval je prijzen aanpassen.
Geen drie checks? Dan is je hele clausule ongeldig. Lees ‘m dus zeker goed na.
Een voorbeeld
Stel: Taylor heeft een consultancybedrijf. Haar kostprijs bestaat voor 50% uit loonkosten en voor 40% uit softwarelicenties. In haar indexeringsclausule kan ze dan bijvoorbeeld:
50% van haar prijs indexeren op basis van haar loonkosten
30% van haar prijs indexeren op basis van haar licentiekosten
Samen goed voor 80%. De overige 20% blijft sowieso vast, zoals regel 1 voorschrijft.
Conclusie
Heb je een langdurige samenwerking met je klant lopen en besef je plots dat je al een hele tijd je prijzen niet hebt aangepast? Too bad, want met een vast contract hang je nu eenmaal vast aan je prijs. Gelukkig riepen ze in de Wetstraat het prijsherzieningsbeding in ‘t leven dat je aan je contract kan toevoegen. Zo kan je later toch je tarief aanpassen, zonder nieuw contract.
Indexeren met zo’n clausule kan eenzijdig of automatisch, ‘t is maar wat je kiest. Let wel op: bij een automatische index kijk je altijd naar je eigen kosten, nooit naar de gezondheidsindex. Doe je dat wel, dan is je clausule ongeldig. Volg dus altijd de regels.
Twijfel je of je die indexering wel goed doet?
Snappen we, want met al die regels is ‘t soms koffiedik kijken. Stuur ons gewoon een WhatsApp’ke, dan checken wij je contracten wel even. Zo hoef je geen boze mails van je klant te vrezen én kan jij zonder zorgen de juiste prijs voor je diensten vragen. Win-win!
Woordenschatlijst voor niet-boekhouders
-
Een manier om je prijs aan te passen volgens een vooraf afgesproken formule, zonder dat je daar zelf nog iets voor moet doen.
-
Een indexcijfer dat de evolutie van de prijzen van een pakket goederen en diensten meet. Mag je in B2B-contracten niet gebruiken om je prijzen aan te koppelen.
-
Een beding waarmee jij als dienstverlener het recht krijgt om je prijs op eigen initiatief aan te passen, op voorwaarde dat je een geldige reden hebt.
-
Een aangepaste versie van de consumptieprijsindex, vooral bekend van de indexering van lonen. Mag je in B2B-contracten niet gebruiken om je prijzen aan te koppelen.
-
De eigen, reële kosten (zoals loonkosten of softwarelicenties) waarop je jouw indexeringsformule mag baseren.
-
Een contractuele bepaling die het mogelijk maakt om je prijs tijdens de samenwerking aan te passen, zonder dat daar een volledig nieuw contract voor nodig is. Kan eenzijdig of automatisch.
